Koos van Dorst, het beest:

Het boksen zat bij de familie van Dorst al heel vroeg in het bloed. Familie van Dorst was een gezin van negen kinderen, 6 jongens - waarvan Koos de jongste was - en drie meisjes. Achter op de plaats werd er een ring gebouwd, iedereen die over de vloer kwam moest de ring in en ze gingen bijna allemaal knock-out.

Koos begon op jonge leeftijd te trainen bij "Het Katholieke Leven", maar daarna ging hij naar Huib Huizinga die fantastische tegenstanders voor hem had. Tijdens het sparren liep Koos een gebroken neus op, maar hij was een heel slechte verliezer, dus hij wachtte zijn tegenstanders buiten op en gaf ze alsnog een pak slaag, op straat vechten was gemakkelijker dan in de ring.

Koos trouwde met Sjan en het trainen werd langzaam aan minder. In 1969 werd zijn zoon Eric geboren. Eric ging motorcrossen, maar op 9-jarige leeftijd besloot hij tot groot genoegen van Koos om te gaan boksen. Koos nam zijn zoontje mee naar "De Pugilist" en al snel bleek Eric over bokstalenten te beschikken. Koos bloeide op en gaf zich met hart en nieren voor het boksen. Niet alleen voor z'n zoon maar voor iedereen op de club. Boksschool "De Pugilist" was in de jaren 80 - mede dankzij Koos - de grootste boksschool van Nederland en bracht vele Nederlands kampioenen voort.

Koos ging behalve trainingen geven ook wedstrijden organiseren en deed dat zeer succesvol. Volle zalen in Eindhoven en omgeving, iets wat we vandaag de dag helaas niet veel meer zien. De voorzitter van district zuid van de Nederlandse Boksbond - Wil Guitjes - gaf Koos overal de vrije hand, ondanks dat hij niet over de vereiste licentie beschikte. Mede dankzij die goed georganiseerde boksavonden kreeg Het Beest een nieuwe bijnaam, namelijk: "The Brain".

Toen kwam er een zwarte bladzijde in de loopbaan van Koos. De zaal waar getraind werd moest verdwijnen, omdat de gemeente er een andere bestemming voor had. Dit kon Koos niet zomaar laten gebeuren. Hij trok witte bokshandschoenen aan, kocht een bos bloemen en ging samen met een journalist van de krant naar de burgemeester van Eindhoven. Binnen twee weken was er een nieuwe zaal geregeld.

In die tijd opende Jan van Wimp een boksschool in Weert: "De Weerter Ring". Van een oude smederij maakten ze een prachtig "getto" bokszaaltje waar ook diverse kampioenen ontstaan zijn. Koos bleef zelf toch de voorkeur houden aan "De Pugilist". Door een tragisch voorval - Jan van Wimp kreeg een zwaar auto ongeluk - werd "De Weerter Ring" tot ieders spijt gesloten. Er werd op zoek gegaan naar een nieuwe trainer en die werd gevonden in de persoon van Joop Overmeijer.

Joop was niet tevreden over het "getto" zaaltje en Koos ging zich dus weer in zetten voor een nieuwe locatie. Hij vond een zaal waar gebokst kon worden en er werden ook karate en aerobic lessen gegeven. Koos regelde daar de wedstrijden en gaf af en toe les, maar het botste nog al eens tussen hem en Joop. In 1996 hoorde Koos dat hij kanker had en belandde in het ziekenhuis. Hij knapte aardig op en na zijn herstelperiode probeerde hij toch weer iets te betekenen voor "De Pugilist".

Dan breekt er een nieuwe periode aan voor Koos. Medio 1997 hoort hij van de plannen van "The Golden Gloves". Hij kende Eric van den Heuvel en Hans Janssen natuurlijk nog, zij kwamen als aspiranten vroeger al bij Koos. Toen Koos dus gevraagd werd om bij "The Golden Gloves" te komen hoefde hij daar dus niet lang over na te denken. Koos bloeide op en dacht nog maar zelden aan zijn ziekte, veel mensen wisten niet eens dat Koos iets mankeerde. Hij werd jeugdtrainer bij "The Golden Gloves" en deed dat met veel inzet en plezier. De laatste anderhalf jaar van zijn leven heeft hij een geweldig fijne tijd gehad bij deze club. Hij werd gerespecteerd, er was discipline, kortom, de aspiranten vonden Koos een fijne trainer.

Langzaam aan wist iedereen bij de club dat het niet zo goed ging met Koos, maar zelf had hij het er zelden over. In juni 1999 kreeg Koos te horen dat hij niet lang meer te leven had, maar hij bleef les geven tot hij er letterlijk bij neer ging. De laatste weken toen het echt niet meer ging kwam hij nog effe een bakkie koffie drinken samen met Sjan, dan was hij toch even op de club geweest. Hij heeft karakter gehad tot de laatste gong, niet voor niets dat hij "het beest" werd genoemd.

Op 15 september 1999 is Koos in het bijzijn van zijn gezin thuis gestorven. Hij lag in zijn kist met een T-shirt aan van Mohammed Ali en daarover het trainingspak van "The Golden Gloves". Hij had zijn begrafenis grotendeels zelf geregisseerd, zo moest iedereen van de club in het trainingspak van "The Golden Gloves" komen. Op 20 september 1999 is Koos naar zijn laatste rustplaats gebracht, zijn kist werd gedragen door de boksers van "The Golden Gloves".

Bij "The Golden Gloves" zal Koos van Dorst altijd een legende blijven. Zijn vrouw, Sjan, is nog steeds nauw betrokken bij de club.

Geschreven door: Karin van Dorst